اﮔﺮ ﭘﺪﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ چشمان ﻣﺎ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ می ﺑﻮﺳﻴﺪﻧﺪ... ﺍﮔﺮ قدیمی تر ها ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺷﺎﻥ نمی گفتند: " ﻣﻨﺰﻝ " و یا ﺑﻪ ﺍﺳﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪِ ﭘﺴﺮ ﺧﻄﺎﺑﺸﺎﻥ نمی ﮐﺮﺩﻧﺪ...! ﺍﮔﺮ ﮔﻬﮕﺎهی ﺑﻪ ﺟﺎی پوشک ﻭ ﻣﻼﻗﻪ ﻭ ﺁﺑﻜﺶ، ﻛﺘﺎﺏ ﻭ ﻗﻠﻢ ﺩﺳﺖ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﻤﺎﻥ می ﺩﻳﺪﻳﻢ... ﺍﮔﺮ ﻳﺎﺩ می ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﺯنی ﻛﻪ ﻋﻄﺮ می ﺯﻧﺪ مشکلی ندارد... ﺍﮔﺮ ﻳﺎﺩ میﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ﺯنی ﻛﻪ

بخواب

آرامشِ خيال نداشته ام ، پيشكش.

خستگي پلك هايت را سبك كن، كمي شانه دارم ،

اندكي آغوش براي گريستن

قول مي دهم حرفت را از چشم هايت بفهمم،

دهانت را براي گفتن كلمات بي احساس باز نكن،

اگر از دوستت دارم هايي كه بخشيدم چيزي در آستين داري، يكي دو تا دردهاي مزمن مرا كفايت مي كند...

خسته اي عزيز من! عجب روز طولاني و غروب نفس گيري بود، بخواب ، نامهربان من...

شب بخير هم نمي خواهم، شبي كه تو ماهش نباشي به خير نمي شود ...!